|
Treść sprawozdania z konferencji w dniach 9-11 października 2004
Mgr Maria Grodner
Specjalista rehabilitacji II° | Warszawa, dnia 9.11.2004
|
Sprawozdanie z XIV Międzynarodowego Sympozjum na temat:
"Brachial Plexus Surgery"
organizowanego przez Międzynarodowy Klub Chirurgów im. Algimantas Narakas
Brescia (Włochy) 9 - 11 październik 2004
Miejsce sympozjum:
XV wieczny "Palazzo della Loggia" aktualnie Town Hall
|
Uczestnikami sympozjum było około 160 chirurgów z całego świata zajmujących się między innymi chirurgią
uszkodzonego splotu ramiennego oraz zaproszona grupa rodziców zrzeszonych w Fundacjach Splotu Ramiennego z Francji, Stanów Zjednoczonych,
Wielkiej Brytanii, Finlandii i Polski. Obecni byli tacy sławni chirurdzy jak: prof. dr A.Gillbert z Francji, prof.dr S.M.Shenaq z USA,
prof H.Clarke z Kanady, prof. dr R.Birch z Wielkiej Brytanii, prof H.Kawai z Japonii, prof J.Bahm z Niemiec, prof G.Brunelli z Włoch,
prof. C.Chuang z Taiwanu i wielu innych znanych z publikacji i wystąpień. Przedstawiono 124 krótkich /5-10 minutowych/ opracowań i wniosków
z prowadzonych badań i leczenia okołoporodowych uszkodzeń splotu ramiennego. Niestety nie było żadnego chirurga z Polski.
Od lewej: Pani Beata Suska - Prezes Fundacji,
Pani Maria Grodner - specjalista w zakresie rehabilitacji
Tematem pierwszej części sympozjum było ustalenie definicji uszkodzonego w czasie porodu splotu ramiennego.
W piśmiennictwie i prawie stosuje się wymiennie nazwę na ten sam stan w zależności od potrzeby /OBPP - obstetrical brachial plexus palsy,
congenital brachial palsy, Erb's palsy/, bardzo często całkowite uszkodzenie splotu definiuje się jako uszkodzenie typu "Erb's palsy".
W czasie dyskusji została uściślona definicja, która rozgraniczała powyższe nazwy. Ustalono stosować się do definicji w kolejnych pracach,
która przyjmowała uszkodzenie okołoporodowe splotu ramiennego jako rezultat procesu porodu. Nawet w przypadku cesarskiego cięcia odnotowano
przypadki uszkodzenia splotu ramiennego.
Następne prezentacje przedstawiały bardzo ciekawie historyczny ciąg leczenia okołoporodowych uszkodzeń splotu
ramiennego, /pierwszy dokładny opis już w 1754 r./. Kolejna prezentacja przedstawiała wyniki ścisłego monitorowania porodów w Finlandii
w latach 2003-2004, w wyniku, którego ustalono, że istnieje tendencja zwiększania się okołoporodowych uszkodzeń splotu ramiennego i ostatnio
wynosi ona 1,5 - 2,0 przypadków na 1000 urodzeń. Z przedstawionych doniesień wynika, że w każdym kraju jest inny stopień częstości
występowania okołoporodowego uszkodzenia splotu ramiennego, zależy to od przyjętych w danym kraju kryteriów oceny.
Kolejne prezentacje dotyczyły diagnozowania, prognozowania i podejmowania decyzji dotyczącej interwencji
chirurgicznej przy uszkodzonym splocie ramiennym. Z przedstawionych prezentacji wynikało, że najlepszym okresem do interwencji mikrochirurgicznej
jest okres między 2-4 miesiącem życia, jakkolwiek było doniesienie o interwencji w wieku 1 miesiąca. Brak poprawy w funkcji ręki po 5 miesiącu
kwalifikuje się do interwencji chirurgicznej. Podkreślono, że /clinical follow up/ kliniczna kontrola i obserwacja, powinna być prowadzona
przez okres 4-5 lat po interwencji chirurgicznej, ponieważ obserwuje się niekiedy bardzo powolny powrót funkcji nawet do 6-8 lat.
Nie zawsze interwencja chirurgiczna przynosi oczekiwane efekty, ale jest to nie zbyt duży odsetek /około 4 %/.
Przedstawiana skala oceny ruchowej niemowląt z uszkodzeniem splotu ramiennego stanowi ważne
narzędzie do diagnostyki, a jednym z ważniejszych czynności jest badanie mięśnia dwugłowego, który jest diagnostyczny w prognozowaniu
funkcjonalności uszkodzonej kończyny. tzw. Clark's cookie test, lub Towel test. Zgięcie i w stawie łokciowym zależy od poprawy funkcji
m. dwugłowego i nerwu mięśniowo skórnego. Badanie nadgarstka nie pozwala na dokonanie prognozy. Wartościowanie testu zostało dokonane
przez 10 niezależnych fizjoterapeutów. Ciekawą prezentację stanowiło przedstawienie wyników badań dotyczące zaburzeń ruchu w kończynie
zdrowej i chorej w zależności od pozycji ciała /stojącej i siedzącej/ oraz występowania wtórnych wad w postawie /krótsza kończyna,
skrzywienie kręgosłupa, sztywność, różnica w długości kończyn dolnych/
Od prawej dr. J.K.Terzis z USA, dr. G.Brunelli z Włoch, dr. S.M.Shenaq z TCH z USA
Kolejne prezentacje przedstawiały wyniki badań dotyczące zespołu Hornera.
Zespół ten, mimo, że nie wpływa na czynność kończyny porażonej, wywołuje niepokój u rodziców, którzy szukają pomocy u różnych lekarzy.
Kilka prezentacji omawiała problem wartości prognostycznej EMG, zdania były podzielone, co do czasu wykonywania tych badań i sensu ich
wykonywania, zgodzono się, że wczesne badanie EMG nie jest korzystne z wielu względów również ekonomicznych, w przypadku widocznego
braku reinerwencji należy podjąć działanie chirurgiczne i wówczas wykonać stosowne badanie. Natomiast MRI rezonans magnetyczny był
lepiej oceniany, jako dokładniejszy i dający pełniejszy obraz uszkodzenia.
Kolejne wystąpienia dotyczyły technik wykonywanych operacji i opisu uzyskiwanych rezultatów,
przedstawiano nowe techniki i materiały wykorzystywane przy operacjach, jak również dzielono się doświadczeniami na temat
najkorzystniejszych terminów tych operacji. Do ciekawszych należała prezentacja dotycząca uwolnienia ścięgna podłopatkowego przez
artroskopie. Rezultaty były podobne, jak przy otwartej operacji. Doniesienia były szeroko dokumentowane zdjęciami.
Przedstawiono wiele zdjęć obrazujących korzystne wyniki pooperacyjne przeszczepów nerwów, mięśni, jak i korekcji kostnych.
Efektów pooperacyjnych należy oczekiwać po 2 a niekiedy nawet po 6 latach. Konieczna jest stała kontrola i ewentualna korekcja lub
wtórna interwencja. Zakres tych technik był bardzo szeroki i obejmował wszystkie możliwe sytuacje.
Podkreślano, że zawsze powinno się wykonywać to, co w danym przypadku jest najkorzystniejsze dla dziecka i jego przyszłych osiągnięć,
ale nie zawsze operacja przynosi oczekiwane efekty.
Interesujące wystąpienia dotyczyły zastosowania botuliny w przypadkach pooperacyjnych i przed
operacyjnych, wynikało z nich, że tego typu wspomaganie próbuje się również wykorzystać w terapii dzieci z okołoporodowym
uszkodzeniem splotu ramiennego. Najczęściej aplikowana terapia botuliną dotyczy mięśnia trógłowego i podłopatkowego,
ale również dwugłowego, obłego większego i piersiowego większego. Niekiedy występująca ko-kontrakcja może doprowadzić do deformacji
kostnych i stawów, stąd zastosowanie botuliny w niektórych przypadkach znacznie polepsza równowagę napięcia mięśni,
poprawia koordynacje i ułatwia naukę ruchu, zarówno przed jak i po operacjach. Po zastosowaniu botuliny wymagana jest intensywna
fizjoterapia, celem wykorzystania jej efektów. Interesujące były przypadki stosowania botuliny w czasie zabiegu operacyjnego,
co zwiększało zakres ruchu ramienia /kontrole prowadzono przez okres 2 lat/. Nie należy jednak oczekiwać efektów po jednorazowym
zastosowaniu botuliny, zwykle efekty uzyskuje się po 3-4 krotnej aplikacji.
Jedno z wystąpień dotyczyło terapii zajęciowej u dzieci i fizjoterapii. Nie wniosło ono nic nowego poza
tym, że została zaznaczona ważność tego typu terapii w uzyskaniu sprawności, w prewencji przed dyslokacją w stawach i w utrwaleniu
efektów operacji oraz oznaczeniem terminu, kiedy należy rozpocząć fizjoterapie, za korzystny termin uznano 5-6 tygodniach po interwencji
chirurgicznej.
Od lewej: Prof. A. Gilbert, B. Suska - FSR, Francois Rosola - "A-Bras" Francja , Karen Hillyer - "The Erbs Palsy Group" Wielka Brytania, Nancy Birk - UBPN USA.
Na zakończenie pierwszego dnia seminarium odbyło się spotkanie przedstawicieli Fundacji Splotu Ramiennego
z uczestnikami seminarium. Polskę reprezentowała P. Beata Suska - prezes fundacji. W czasie spotkania podkreślono fakt zbyt późnego
diagnozowania uszkodzenia, bo oczekuje się, że samo się poprawi, zbyt małej informacji na temat konsekwencji, braku przepływu wiadomości
gdzie i jaką można uzyskać pomoc. Podkreślono ważność odpowiedniej opieki nad dzieckiem w pierwszym okresie i kontaktu z chirurgiem.
Ze strony uczestników spotkania /chirurgów/ zwrócono uwagę na fakt rekomendowania ośrodków, które nie powinno mieć miejsca,
ponieważ jest to nieetyczne. Natomiast powinna być szeroka informacja o ośrodkach, o ich osiągnięciach i różnicach,
a wybór pozostawić rodzicowi i lekarzowi prowadzącemu, jakkolwiek jest to bardzo trudne ze względu na brak pełnej informacji.
Chirurdzy podkreślali, że stały rozwój nauki i doświadczeń w omawianym kierunku zwiększa szanse dzieci
na poprawę uszkodzonych funkcji, a tym samym na ich rozwój, jakkolwiek nie wiemy, jaka będzie przyszłość naszych dzieci.
Chirurdzy potrzebują większego wsparcia w swojej pracy, aby pomóc tym, co potrzebują pomocy.
Kolejny dzień seminarium dotyczył chirurgii u osób dorosłych z uszkodzonym splotem ramiennym,
również w tym dniu przeważały doniesienia na temat technik operacyjnych i rezultatów operacji w krótkim i dalszym terminie.
Zwracano uwagę na fakt występowania wtórnych zmian zwyrodnieniowych w stawach kończyny górnej i ich konsekwencji w funkcjonalności
ręki.
Od lewej: dr. S.M. Shenaq z TCH USA,
B. Suska - Fundacja Splotu Ramiennego
Podsumowując należy stwierdzić, że seminarium było bardzo interesujące wniosło wiele nowych rozwiązań
i pozwoliło na poznanie osiągnięć chirurgów w różnych krajach w uzyskaniu funkcjonalności kończyny po uszkodzeniu splotu ramiennego.
W tym miejscu chciałabym podziękować prof. A.Gilbertowi i Fundacji Splotu Ramiennego w Polsce za
umożliwienie mi uczestnictwa w tak ważnym dla mej pracy seminarium. Pozwoliło mi ono znacznie poszerzyć wiedzę, dotyczącą
okołoporodowych uszkodzeń splotu ramiennego, którą wykorzystam w swojej pracy i upewnić, że dużo można zrobić dla poprawy funkcjonalności
niedowładnej ręki. Ponadto umożliwiło nawiązanie kontaktów z osobami, które zajmują się również wymienionym problemem. Szkoda, że nie
było żadnego chirurga z Polski na tak prestiżowym seminarium.
Oprac. Maria R. Grodner /mgr. specj. rehab. II/
|
|
Informujemy, że osoba fizyczna oraz spółki osobowe jako darczyńcy dokonujący darowizny na rzecz fundacji mogą odliczyć do 6% osiągniętego dochodu w stosunku rocznym, a osoby prawne do 10% dochodu. Przekazując darowiznę na konto Fundacji pomożesz dzieciom z uszkodzonym splotem ramiennym.
Zbiórka pieniędzy na cel: Zorganizowanie przy Fundacji punktu konsultacyjno - instruktażowego dla dzieci z uszkodzonym splotem ramiennym. Więcej o celu zbiórki przeczytasz tutaj. Formularz wpłaty na ten cel:
Wypromuj również swoją stronę
LISTA HISTORII DZIECI DODANYCH LUB ZAKTUALIZOWANYCH W CIĄGU OSTATNICH 90 DNIBlanka Kuroczycka Jan Sip Weronika Kańtoch Karol Aleksander Gałecki
|
