Jesteśmy rodzicami 4,5 leniej Ani. Nasze dziecko urodziło się 28.02.2002 roku w Chodzieży, z wagą 4470 g. Cała ciąża przebiegała prawidłowo. Podczas porodu okazało się, że doszło do dystocji barkowej tzn. zaklinowania barków. Lekarz ginekolog wykonał manewr Roberts'a tzn. wyszarpnął dziecko, w wyniku czego po porodzie stwierdzono cechy porażenia splotu barkowego prawej rączki. Byliśmy wszyscy w rozpaczy - Ani rączka była całkowicie bezwładna. Lekarze nie potrafili nam powiedzieć czy to jest ucisk lub uszkodzenie nerwów łącznie z zerwaniem. W szpitalu położniczym nie umieli nas poinformować gdzie możemy się udać, do jakiej placówki. Zaczęliśmy szukać pomocy na własną rękę, udaliśmy się do kliniki chirurgii ręki w Poznaniu. Podczas wizyty lekarz wcale nas nie pocieszył. Stwierdził, że mamy stosować metodę Clumpego, która później okazała się nieskuteczna i już niestosowana. Polegała ona na unieruchomieniu dwóch rączek w podobnej pozycji jak ukrzyżowanie. Na pytanie jak to długo potrwa odpowiedział, że nie wie i pozostało nam się tylko modlić, być może nerwy się zregenerują. Słowa lekarza budziły w nas wątpliwości. Ania podczas stosowania tej metody męczyła się i ciągle płakała, szukaliśmy dalej pomocy. Przełomem w naszej sprawie była wizyta u jednego z kolejnych pediatrów, który był kompetentny i od razu wiedział gdzie nas skierować. Trafiliśmy do ośrodka Diagnostyki Neurourazowej i Rehabilitacji w Pile. Od razu zaczęliśmy rehabilitację rączki i wtedy dopiero zaiskrzyło w nas światełko nadziei. Po miesięcznej rehabilitacji, która nie dała oczekiwanych efektów trafiliśmy do Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu pod opiekę profesora Rutowskiego. Tam zostały wykonane badania EMG i MR po których okazało się, że nerwy C5 , C6 i C7 są uszkodzone. Ania w wieku 5 miesięcy przeszła operacje połączenia nerwów, która została przeprowadzona przez profesora Rutowskiego. Podczas operacji stwierdzono rozerwanie nerwu C5 i C7 oraz całkowite wyrwanie nerwu C6. Profesor Rutowski był zadowolony z przebiegu i wyniku operacji, a my odetchnęliśmy z ulgą i wstąpiła w nas nadzieja. Po operacji zaczęliśmy systematycznie rehabilitować córkę w Wojewódzkim Szpitalu Dziecięcym im. "Dzieci Warszawy" w Dziekanowie Leśnym oraz na miejscu w Chodzieży. Dzieciństwo naszej Ani zamieniło się w częste wyjazdy po szpitalach i długotrwałą rehabilitację.

   Obecnie nasza czteroletnia już Ania rusza rączką, ale nie porusza samą dłonią i paluszkami. Dzięki fundacji Splotu Ramiennego jeździmy na konsultacje z profesorem A. Gilbertem w Konstancinie. Podczas ostatniej konsultacji profesor Gilbert stwierdził, że Ania powinna przejść jeszcze jedną operację na dłoń, która umożliwiłaby normalne funkcjonowanie ręki. Obecnie dzięki fundacji zaistniała nadzieja przeprowadzenia zabiegu przez profesora A. Gilberta w "Jouvenet Clinique" w Paryżu.