Nasza córka Sylwia podczas porodu w dniu 26.08.1995r. w Szpitalu Wojewódzkim przy ul. Królewieckiej w Elblągu doznała okołoporodowego uszkodzenia splotu ramiennego. Po obchodzie lekarz uznał, że przyszedł czas do porodu. Jednak za każdym badaniem powtarzały się te same słowa "dziecko jest duże". Całą ciążę chodziłam prywatnie i nikt nie zrobił mi badania USG, ani też w szpitalu jedynie badanie KTG. Poród trwał bardzo długo. Położne zaglądały do mnie, co jakiś czas na zmianę z lekarzem. Gdy zaczęło się coś dziać przekłuto pęcherz i odeszły mi wody płodowe. Jak zaczął się poród położna wezwała lekarza, ale zanim przyszedł, minęło trochę czasu. Słyszałam tylko jak rozmawiały ze sobą "chyba się licytują, który ma przyjąć". Bo wcześniej przychodził inny lekarz, a do porodu przyszedł drugi. Miał zabandażowaną rękę, być może, dlatego poród odbierała położna a on rzucił mi się na brzuch i z całej siły zaczął go wyciskać. Prawdopodobnie miałam pęknięte żebra, ponieważ nie mogłam oddychać głęboko, a lekarz na obchodzie kazał obwiązywać się elastycznym bandażem. Tak obwiązywałam się bardzo długo. Poród był bardzo ciężki. Gdy Sylwia przyszła na świat była bardzo zmęczona i musieli jej podać tlen. Ważyła 4550g i mierzyła 61cm, otrzymała w 1 minucie 7 punktów w skali Apgar, po 10 minucie już 10 punktów. Sylwia rączką dalej nie ruszała. Dziecko przynieśli mi późnym wieczorem i lekarz pediatra powiedziała, że ma coś z rączką, ale nie wiedzą co jej jest i zawołają neurologa oraz zrobią USG główki. Na następny dzień pediatra kazała podkładać pod rączkę wałeczek z pieluchy. Przychodziły też rehabilitantki ze szpitala i próbowały masować, lecz to nic nie pomagało. Uspokojono mnie, że wszystko wróci do normy po jakimś czasie. Ręka dziecka jednak pozostawała bezwładna. Postawiono wreszcie diagnozę: porażenie splotu barkowego prawego. Po 2,5tyg. nie wytrzymałam i udałam się do pediatry, gdzie otrzymałam skierowanie do Poradni Rehabilitacyjnej. Tam chodziłyśmy na ćwiczenia masaże itp. ale bez większych efektów.

I OPERACJA

     Od życzliwych ludzi dowiedzieliśmy się o dr Baczkowskim z Gdańska. On dopiero dał nam skierowanie na konsultację do Prof. Rutowskiego z Kliniki Chirurgii Ręki we Wrocławiu. Od urodzenia trwało to bardzo długo, ponieważ Sylwia miała 2 latka i 4 m-ce. Udaliśmy się, na konsultację, na której zlecono wykonanie badania EMG: "cechy uszkodzenia aksonalnego pnia górnego i środkowego prawego splotu barkowego", wyrwanie korzeni nerwowych C5, C6 i C7 z rdzenia kręgowego. Był to dla nas szok, zrozumieliśmy, że nasze dziecko jest trwale okaleczone przez lekarzy. Przed operacją, wszyscy w szpitalu zadawali nam pytanie, "dlaczego tak późno trafiliśmy na operację"? Przecież ten zabieg wykonuje się w okresie niemowlęcym. Trudno nam było wytłumaczyć, że informacja odnośnie operacji to dla nas jakby cud, że w ogóle ktoś nam powiedział o tym. Sylwii wykonano operację - rekonstrukcję nerwów, następnie włożono na jej główkę i rękę gips, który był utrzymywany przez okres 6 tygodni. Na kontroli usłyszeliśmy, że teraz potrzebna jest jej rehabilitacja i czas.

BIEŻĄCE INFORMACJE O SYLWII

     Obecnie Sylwia ma 11 lat. Stan jej rączki uległ poprawie, ale w dalszym ciągu nie jest w stanie wykonać wielu prostych czynności. Posługuje się lewą (zdrową) ręką, chociaż wie, że musi używać także tej chorej. Sylwia często powtarza, że to lekarze spowodowali jej kalectwo ("popsuli mi rączkę i dlaczego to mnie spotkało?" - mówi). Pragniemy, aby była radosną, uśmiechniętą dziewczyną. Sylwia chodzi do szkoły, jest lubiana, dzieci chętnie jej pomagają. Oczywiście codziennie jest zmuszona wykonywać ćwiczenia. Niepokojące jest to, że do tej pory nikt nie zainteresował się problemem uszkodzenia splotu ramiennego. Gdyby nie zaangażowanie rodziców w zdobywanie wiedzy dot. uszkodzenia splotu ramiennego, nie wiedzielibyśmy, że można jeszcze pomóc naszemu dziecku. W internecie znaleźliśmy Fundację Splotu Ramiennego, dzięki której we wrześniu 2006 r. trafiliśmy na konsultację do Prof. A. Gilberta przeprowadzonej w Konstancinie-Jeziorna. Profesor zakwalifikował córkę do operacji tj. osteotomii kości ramiennej prawej. Nie powiedziano nam, że Sylwia musi mieć przeprowadzoną operację w Klinice w Paryżu, i dlatego po rozmowie z dr Góralczyk z Konstancina-Jeziornej zadecydowaliśmy o operacji w Polsce. Zapewniono nas, że taka operacja wykonywana w Konstancinie-Jeziornej jest na tym samym poziomie, co we Francji, ponieważ lekarze są szkoleni u Prof. A.Gilberta w Klinice "Jouvenet Clinique" w Paryżu.

II OPERACJA

     W tej chwili Sylwia jest po operacji - osteotomii bliższego odcinka kości ramiennej prawej. Operacja odbyła się 14.11.2006r. w Centrum Rehabilitacji im. Prof. M. Weissa "STOCER" w Konstancinie-Jeziorna, przeprowadził ją Dr hab. med. W. Mikuła. Sylwia bardzo ucieszyła się, że będzie operacja, bo dostała nową szansę, że będzie lepiej !!!!!

Zniosła ją dzielnie i wierzy w to, że jej rączka będzie sprawniejsza niż do tej pory. Jednak po raz drugi dowiedzieliśmy się, że Sylwia trafiła na operację za późno o kilka lat!!!!

Sylwię czeka teraz długa i intensywna rehabilitacja po zdjęciu opatrunku gipsowego. Bardzo dziękujemy Dr hab.med. W. Mikuła za opiekę i pomoc naszej córce !!!!!!!!!!!!!!!

Umieściliśmy historię naszej córki na stronie internetowej Fundacji Splotu Ramiennego, ponieważ wierzymy, że znajdzie się ktoś, kto nas rodziców zrozumie i wyciągnie pomocną dłoń by dać szansę naszej córce z uszkodzoną rączką. Zdajemy sobie sprawę, że Sylwia nigdy nie odzyska pełnej sprawności ręki, ale chociaż częściową poprawę, która spowoduje szczęście naszej córki, ale także całej rodziny.


Dziękujemy za przeczytanie naszej historii. Rodzice SylwiiMariola i Zbigniew LEWANDOWSCY z Elbląga.

tytułem: darowizna na leczenie i rehabilitację Sylwii Lewandowskiej